GERONIMO!

Stress. Hoewel er veel vragen door mijn hoofd spoken, neemt maar één vraag de overhand: hoe zet ik mij deftig in zo’n zetel, zonder het mezelf te gemakkelijk te maken? Ik zit namelijk niet thuis in mijn zetel, waar ik nogal snel de neiging heb om te hangen. Dat zou hier geen goede eerste indruk zijn. Ongemakkelijk zitten is ook geen optie, want dat zou mij alleen maar afleiden. Oké even zoeken, maar dan toch een goede houding gevonden. We kunnen eraan beginnen.

Als je nu verward bent, dan is dat perfect normaal. Ik ben mijn verhaal namelijk halverwege begonnen. That’s me: ik skip nogal vaak het begin. Maar speciaal voor jou zal ik mijn verhaal nu vanaf het begin vertellen, zodat je beter kan volgen.

The Quest

Studenten Event- en Projectmanagement sluiten hun opleiding af met twee stages in het 2e semester. Mijn eerste stage was in orde, maar bij mijn tweede stage was er van alles fout gelopen door miscommunicatie. Daarom ging ik op zoek naar een nieuw bedrijf. Wat was de naam van dat bedrijf ook alweer waar ik onlangs een blog van had gelezen op LinkedIn? Na wat speurwerk vond ik het terug: Sigmund. Wie niet waagt, niet wint: ik verstuurde meteen mijn sollicitatie. 

Niet veel later mocht ik op gesprek komen. Sollicitaties zijn altijd een beetje spannend en de tijdsdruk om tijdig een stage te vinden maakte het ook niet beter. Eén voordeel had ik wel al mee: ik woon in Merksem en Sigmund is gelegen op de Bredabaan in Schoten, praktisch naast elkaar dus. Bus 640 stopt voor de deur bij Sigmund en die stopt toevallig ook aan mijn voordeur. Fietsen is ook nog een optie, dus de stress om te laat te komen is al weg.

Obama
Hond In Zetel

Did you put your name into the goblet of fire, Harry?!

De dag van de sollicitatie: ik bel aan en word vriendelijk verwelkomd door Matthias. We gaan naar de vergaderruimte, waar ook zetels staan. Een aangename afwisseling met de tafels waar de meeste bedrijven hun sollicitaties doen. Maar dan is het er opeens: stress. Hoe zet ik mij deftig in een zetel? Maar dit deel kennen jullie al. Uiteindelijk heb ik een goede houding gevonden en was ik klaar voor het eerste deel van de sollicitatie met Matthias. 

Na een halfuur wordt Matthias afgewisseld door Guy, dat was nieuw voor mij. Tijdens ‘de wissel’ kreeg ik toch nog even een good cop/bad cop-vibe. Matthias verliet de kamer met zijn typische glimlach en Guy kwam met een iets strenger gezicht binnen. Side note: de bad cop bleek uiteindelijk ook wel mee te vallen, op een paar lastige vragen na, zoals: “Kun je mij een verhaal vertellen over de knuffelkikker hier in de zetel?” Slik. “Nu veronderstel ik?”, heb ik dan nog gevraagd. “Ja, nu.” zei Guy lachend. Lichte paniek komt bij me op, want creativiteit is niet mijn sterkste kant. Ik heb toch al een aantal seconden extra gewonnen met die vraag, dus misschien ben ik toch niet zo slecht met die creativiteit? Met heel veel moeite heb ik een kort verhaal in elkaar geknutseld. Laten we eerlijk zijn: het verhaal raakte kant noch wal, maar ik had een verhaal. Dus min of meer geslaagd voor deze test. 

Eén opmerking wel: mijn stopwoord. Dat blijkt nogal hardnekkig aanwezig te zijn. Drie keer raden wat dat stopwoord is. Juist ja: euhm. Hoewel STOPwoord misschien niet de juiste benaming is voor mij. Eerder een ik-zeg-het-in-het-begin-van-een-zin-en-ergens-halverwege-als-ik-aan-het-nadenken-ben-woord. Ik was nog niet begonnen en had al mijn eerste werkpunt op zak: van dat stopwoord af geraken. Maar ik moest dat niet alleen doen, ze zouden mij daarmee helpen. Gelukkig, want ik besefte zelf niet hoe vaak ik “euhm” zei. Zei, want ik zeg het al een stuk minder. Ik ben er nog niet van af, maar wel op de goede weg. Die verbetering is er sinds ik mijn stage bij Sigmund startte. 

The game is on

Mijn stage bij Sigmund startte 1 april. 1 APRIL! Ik was voorbereid op een grapje met de nieuwe stagiaire, mezelf dus. Dat is tot mijn grote verbazing niet gebeurd. Wel mocht ik diezelfde week al mee naar een klant. Aan de mensen die elke stageblog hebben gelezen: mijn excuses, want ik ga in herhaling vallen. Het klopt wat de vorige stagiaires zeggen, je wordt direct deel van het team en je mag ook direct mee naar workshops en vergaderingen. Rustig opbouwen is niet de stijl van Sigmund. Maar goed ook, want zo leer je het meeste bij (echt waar!).

Mijn eerste week zat ik hier nog samen met de vorige stagiaires Frank & Teut (a.k.a. Yasmine & Amber), full house met drie stagiaires die week. De week nadien was ik dan weer de enige stagiaire. In week drie waren we terug met twee, want Tess kwam erbij. Lees hier hoe mijn mede Game of Thrones-leek (jaja, we weten het: foei) haar stage heeft ervaren.

Als studente Event- en Projectmanagement is het vele schrijven soms een gesukkel, vermits dit niet mijn sterkste kant is. Wel veel mogelijkheden om bij te leren, over communicatie in het algemeen (dat is natuurlijk ook het voordeel van een communicatiebureau). Sigmund gaat voor open en transparante communicatie, zeker iets wat ik ga meenemen. Ook al is dat niet altijd even makkelijk. Maar hey, life ain’t easy. 

Aprilvis
Img 1216
Onderzoek

Daarnaast is het niet alleen serieus werken bij Sigmund. Op maandag kan de wekelijkse De Mol-bespreking niet ontbreken. Niet kunnen kijken? Hou je dan maar al vast voor de spoilers. Ik heb dit stuk geschreven op een maandag, maar niet zomaar een maandag. De dag na de finale van De Mol. We zaten er allemaal naast, Bas en Axel waren onze mollen. Jammer maar helaas. Onze algemene conclusie van dit jaar: de proeven waren een beetje flauw.

You have failed this city!

Ik loop al naar het einde van mijn stage. Naast mijn eerste werkpunt (euhm) zijn er uiteraard nog een aantal bijgekomen. Naast feedback op je werk, krijg je ook feedback op jezelf. Zo kreeg ik in de tweede week de opmerking dat ik nogal koppig kan zijn. Maar als ik dit goed weet te gebruiken, dit ook een goede eigenschap is. 

Koppige Ezel

REGENERATION: LOTTE 2.0

Die directe feedback zorgt ervoor dat je hier als stagiair(e) veel bijleert. In mijn geval nog het meeste over mezelf. Die feedback is altijd constructief, maar kan toch nog hard aankomen als het je een beetje aan zelfvertrouwen ontbreekt. Hier hebben we dus nog een werkpunt, maar de naam zegt het al zelf: WERKpunt. Iets waar aan gewerkt kan worden. Ik ben er zeker van: als ik hier buitenwandel op het einde van mijn stage, zal mijn volgende werkgever Lotte 2.0 als medewerker krijgen. Uiteraard zijn al mijn werkpunten nog niet opgelost, maar we blijven eraan werken.

Ik kan een stage bij Sigmund aan iedereen aanbevelen. Dankzij het team - Guy, Katleen, Matthias en Joren - wandelt iedereen op het einde van zijn stage buiten als een nieuwe versie van zichzelf. 

 

GET OUT. I NEED TO GO TO MY MIND PALACE

Aan iedereen die bij de tussentitels dacht dat ik gek ben (geworden): het zijn verwijzingen naar een aantal van mijn favoriete series (#ProudGeek). Kan jij raden welke quote bij welke serie/film hoort? Tip: twee series/films komen dubbel voor.

1. Geronimo  
2. The quest A. Harry Potter
3. Did you put your name into the goblet of fire, Harry?! B. Doctor Who
4. The game is on C. The Arrow
5. You have failed this city! D. Sherlock
6. Regeneration: Lotte 2.0 E. Eender welk sprookje
7. Get out. I need to go to my mind palace  

De juiste antwoorden vind je terug onder de afbeelding. 

Run Barry Run

Antwoorden

1 2 3 4 5 6 7
B E A D C B D

 

-------

DEZE BLOG WERD GESCHREVEN DOOR Lotte Meeussen, STUDENTE Event- en projectmanagement (Karel De Grote HOGESCHOOL)